امشب وحشتناک دلم گرفته..فقط اومدم   درددل کنم و گریه
باورت میشه؟من دارم گریه می کنم اونم با صدای بلندو هق هق..همیشه دیر میرسم..همیشه..همیشه میفتم و هیچکی نیست بلندم کنه..یه دردایی درونمو داره میخوره که خودم هم نمی دونم چیه... استخونامو میشکونه... احساس می کنم یه کوه رو دوشمه..شونه هام درد می کنه,دنبال یه تکیه گام..
ومن دارم گریه میکنم..واقعا چرا اینقدر دارم دیر میرسم؟این دیر رسیدنم مثل اینکه دیگه وقت رسیدن مقصدی دیگه وجود نداره..یعنی نرسیدن...

دارم هر کاری میکنم که از بعضی تشویشات ذهنیم دور باشم ولی نمیشه نمیتونم...آخرین راهم وقت گذرونی با دوستام بود... ولی تا بخودم اومدم دیدم دارم با اونا هم راجع به همین مشکلاتم حرف میزنم... امروزبیشتر از همیشه بود...یادگذشته ها افتاده بودم... یه کارایی که نباید میکردم و کردم و بالعکس...به کسایی که باید باورشون میکردم و نکردم و بعدها پشیمون شدم.پشیمون نه بخاطر اینکه باورشون کرده بودم الان خوشحال بودم نه... اگه باور میکردم انصاف رو رعایت کرده بودم و الان راجع بهم بی انصافی نمیشد...

دوباره یه شب وحشتناک...  یه سری فکرای بیخود دارن آرامشمو بهم میریزن و هیچ جوری نمیتونم از خودم دورشون کنم. و فکر اون... یاد مهربونیاش افتادم وقتی خوبی و بدیشو کنار هم میذارم میبینم  خوبیاش سنگینی میکنن. وقتی خودمو جای اون میذارم و اونو جای خودم و ایمیلای خودمو میخونم میبینم صدبرابر بدتره. فکر کنم چند وقته داشتم خودمو گول میزدم که دیگه برام مهم نیس دیگه همه چی تمومه دیگه از قلب و ذهنم بیرونش کردم و...  چون  هنوزم وقتی میبینم غمگینه زمین و زمان رو برای خوشحال کردنش بهم میدوزم. هنوزم وقتی روزی چند بار بهم زنگ میزنه هربارش  دلم مثل اینکه تب کنه گرم و سرد میشه.  هنوز وقتی بهم میگه دوسم داره و دلتنگمه میتونم بفهمم از ته قلبشه... هنوز... ... ...  دیگه نمیتونم خودمو گول بزنم. هنوزم دیوونشم...

+طفلک پسرک قره داغی دانشکده...! چقدر از این موضوع خوشحال بود، داشت از رفتن منصرف میشد!!!

دیگه مثل سابق برام جالب نیست تولدم یا سایر روزای خاصم برا بقیه مهم باشه  (فکر کنم از علائم پیر شدنه) اما  یکی از دوستام برای تولدم که البته هنوز روزش نرسیده سورپرایزم کرد ازش چنین انتظاری نداشتم ولی خوشحالیمو نمیتونم وصف کنم.نمیدونم یه روزی میرسه واسش جبران کنم یا نه ولی خوب میدونم هیچوقت نمیتونم مهربونیشو فراموش کنم...

برای خودم تعجب میکنم! واقعا من چقدر قوی بودم و خبر نداشتم.؟!دارم روزای وحشتناکی رو پشت سر میذارم ولی هنوز  دست از  بعضی کارای بیهوده و مزخرفم ورنداشتم... چند وقته که  پیش خودم گیر دادم به اینکه چند نفر  تو دنیا گروه خونیشون با من یکیه! همیشه سوار تاکسی که میشم این فکر میاد تو ذهنم  تا اینکه امروز تو خونه هم یادم افتاد و سرچ کردم...دیگه فهمیدم خیالم راحت شد!!!!!!!!! از یه بابت دیگه هم راحت شدم... که نوشته بود خون دماغ شدن یکی از مشخصه های گروه خونی منه...از   ماه دیگه که قراره خوندماغ هام شروع بشن تا دو ماه هم ادامه داشته باشن دیگه با خیال راحت میتونم به همه بگم بابا والا بخدا هیچیم نیس.هر کی میبینه یه دکتر خوب بهم معرفی میکنه دیوونم میکنن بخدا...

×××

نتایج جستجو:

حدود 38%‌ مردم جهان دارای گروه خونی O مثبت و 6% دارای گروه خونی Oمنفی هستند.

حدود 34% مردم جهان داری گروه خونی A مثبت و 6% دارای گروه خونی Aمنفی هستند

حدود 9%از مردم جهان داری گروه خونی B مثبت و 2%  گروه خونی B منفی هستند

حدود 4% گروه خونی AB مثبت و 1%  مردم جهان ABمنفی دارند.

یکی دیگه از خیانتهایی که این چند وقت اخیر بهم ثابت شده خیانت  زنداداشم بهم بود.....اصلا باورم نمیشه که همیشه از اعتماد من سوءاستفاده میکرده... خیلی حس بدی دارم فکر کنم دیگه هیچوقت به هیشکی اعتماد نکنم.

چند روزه  خیانتهای نزدیکترین کسانم دارن یکی یکی  بهم ثابت میشن... 8 سال تموم فکر میکردم اونشب که داداشم بهم زنگ زد برم بیمارستان پیشش و به هیشکی هم تو خونه چیزی نگم و بگم که تا دیر وقت باهمیم تا نگران نشن واقعا بخاطر تصادف وحشتناکی بوده که با  یه موتور داشته...  چند وقت پیش باهمدیگه بیرون بودیم یه جایی که اون اتفاق واسش افتاده بود ...تازه بهم گفته اون شب که جلوی چشمت د کتره داشت چونمو میدوخت و تو گریه میکردی از تصادف نبوده و سوراخیه چونم جای چاقو بود ولی از ترس بابام گفتم تصادف کردم...تازه برگشته میگه همتون خنگ بودین نفهمیدین مگه تو تصادف چونه سوراخ میشه!!!! بهش میگم چرا دعوا کردی اگه چاقو یه جای دیگه میخورد چی ؟! میگه نمیدونستم که چاقو داره...عجب دلیل قانع کننده ای!

خب اینم یه نوع خیانته که اینهمه مدت حقیقتو ازت پنهون کنن...

دوس دارم بدون اینکه زمان بگذره بشینم پای کامپیوتر و یکی یکی وبلاگ دوستامو بخونم...همه ی پستایی که تو این مدت نخوندمشون بخونم و کامنت بذارم ولی تا میام بشینم پای نت وسوسه میشم ایمیلای الف رو چک کنم همه ی اون ایمیلایی که تو این 3 سال بهم دادیم رو میخونم و همینطور لابلاشون ایمیلایی که به دیگران داده یا واسش اومده رو هم میخونم...که هم وقتمو میگیرن هم اعصابمو بهم میریزن...کاش میتونستم بهش بگم پسووردشو عوض کنه ولی چون بی اجازه میخونمش نمیتونم بگم... یا اینکه  میتونستم یه دعوای حسابی باهاش بکنم...

حالا بگذریم...

میخوام دوباره وبلاگمو  به روز کنم...

دیگه حوصله ی اینجا رو ندارم...

شایدم بخوام حذفش کنم

این آخرین پستم بود.

این سری  مهربونیاش طول کشید... داشت باورم میشد واقعیه... ادامه داشت تا اینکه تبدیل شد به دلتنگیاش...دلتنگیاش خیلی اذیتم میکنه دوس ندارم باعث دلتنگیش بشم... بیشتر اوقات تا صبح خوابش نمیبره اس میده زنگ میزنه و بدترین قسمتش اینجاس که   فکر میکنه فقط اون دلتنگه  فکر میکنه برای من مهم نیس که اون چه حسی داره...

چند روزی هم میشه دلتنگی جاشو داده به بهونه گیری...دقیقا مثل سابق...

_کجایی چرا تحویل نمیگیری

_ خیلی عوض شدی دیگه دوسم نداری

_من از تو انتظارم زیاده

_خوشبحالت تو دلتنگم نیستی

_...

و امشب هم آخرین ترفندشو بکار گرفته... مریضم حالم خوب نیس دارم میمیرم!!!

نمیدونم چرا فکر میکنه برام مهم نیست البته شایدم میدونه که اینطور نیس ولی داره میره به سمت لوس گرایی...بهر حال خدا کنه مریضم گفتنشم برای جلب توجه باشه و  واقعی نباشه...  من واقعا دوسش دارم...خیلی بیشتر ازاونیکه فکرشو میکنه...

+دعوام نکنی آنا

باورم نمیشه...عالم و آدم خبر دارن من قرار بوده برم خونه داییم هر روز هم که الف زنگ میزد میگفتم فردا میرم که البته به قول یارو که اسمش یادم نیس فکر کنم شکسپیر بود فردا و فردا و فردا های دیگر شد تا بالاخره رفتم! دیروز که اونجا بودم زنگ زد گفتم خونه دایی هستم امروز کلی گله کرده که  بهم نگفته بودی!

اون جمله هم که از شکسپیر بود اگه اشتباه نکنم این بود: فردا و فردا و فرداهای دیگر، میخزند با گامهای کوچکشان هر روز، تا آخرین دقایق عمر مقدر را به پایان برسانند...بقیش یادم نیس

اگه از شکسپیر نبود بگین

چی میشد بجای روز ولنتاین هفته ی ولنتاین داشتیم؟؟؟مثل هفته ی دولت سالی چند بار هم تکرار میشد تا این الف بی چشم و رو که از مسافرت برمیگرده و ازش هدیه میخوام نگه روز ولنتاین گفتن نه هفته ی ولنتاین !!!

 دلم عجیب  برا داییم تنگ شده!!!!  چند روزه دارم سعی میکنم برنامه هامو ردیف کنم برم خونشون نمیشه... بخاطر الف و تلویزیون نمیتونم برم... وقتی اون  خونه نیست روزا ساعتای خاصی میتونه بزنگه که نمیتونم برم بیرون شبا هم این سه شب آخر هفته نمیتونم از پای تلویزیون و سریالای مزخرفش تکون بخورم و جایی برم... وقتی هم میبینمشون فقط حرص میخورم و به خودم لعنت میفرستم که چرا وقتمو برای این چرت و پرتا گذاشتم ولی بازم میبینم!!! یارو فقیره ورداشته مامان باباشو برده خواستگاریه دوس دختر فوق پولدارش ...از وقتی رفتن تا برگردن اونا ضایع بازی درآوردن من حرص خوردم ...کانالو عوض میکنم نبینم نمیتونم دوباره میزنم اونجا...باباهه وارد قصر شده کفشاشو درآورده مامانه سینی رو از خدمتکار میگیره میگه چرا شما زحمت کشیدین میگفتین خودم بیارم!!! خلاصه اینکه وحشتناک عصبیم کردن بیشرفا...

+فردا دیگه هرطوری شده میرم...حال میده کل کل با دایی!